याकुब सईदची मुंगीची सावली (मुंगीची सावली).

सावली मुंगीची सावली डोंगराची सावली झाडांची सावली फुलांची सावली मनुष्याची सावली सावली, जन्म मरे, सतत जवळ जवळी, चितेवर देह ठेवला गेल्यावर, सहा फुटांपर्यंतच्या कुशीत शरीर पुरलं जातं, सोबत आनंदी ही सावली शेवट, गाडली जाते...... सावली, माजी पगाराच्या बायकोच्या हातात ठेवताना, मुलीला बघायला बघत असताना, तीही हसते, रडते, खेळते...... सावली, सूर्यप्रकाश आला म्हणजे सावली लहान होते; कधी कधी चालूच नाही. सूर्य 'पश्चिमेकडे लवंडला, की ती क्षीण होत; अशक्त होत, जीवनाची दुपार संपली की असंच नाही. जीवनही अंधाराचे राज्य उपलब्ध करून देणे...... सावली, मग ती पर्वताची असो किंवा मुंगी, आपल्या अंधारी पोटात सामावून ठेवते; कारण तीच आपली साथीदारण, मैत्रीण असते. तिला बोलता कितीतरी गुपितं बाहेर पडली असती; पण ती एका मूक प्राण्याबरोबर राहते. देवाने जे वाढून ठेवलंय त्यापेक्षा एक दाणा आपल्याला अधिक पैसे देत नाही हे माहीत असूनही, आपण आशा करत असतो. आशा-निराशेचा हा खेळ चालूच राहतो, कुणाच्या पायरी चिरडले जाईपर्यंत... याकूब सईद