वि.स.खांडेकर यांचे अमृतवेल

या चित्रातील लता फुललेल्या अवस्थेत आहे, अनेक रंगीबेरंगी फुले त्याचा पुरावा आहेत. प्रेमही या लतासारखे असते. प्रेम म्हणजे केवळ वासना किंवा इच्छा ही तरुण वयात अपरिहार्यता नसते. मी इच्छेला निरर्थक मानत नाही, खरं तर ती जगण्याला आधार देते. जेव्हा हीच इच्छा तुमच्या अंतःकरणातील भावनांशी जोडली जाते तेव्हा ती प्रेमाचे रूप धारण करते आणि ती दैवी बनते आणि अमृतासारखी होते. लता नंतर करुणा देतो, मैत्रीत फुलतो. प्रेमाचा अर्थ समजून घेण्यासाठी आपल्याला बाहेरच्या जगाशी एकरूप व्हावं लागेल. कणखर स्वार्थ मोडावा लागेल. आपल्याला "मी` वर मात करावी लागेल. बाहेरचे जग समजून घेण्यासाठी आपल्याला त्यात पूर्ण सहभाग हवा आहे, मग त्यातील विविधता आपल्याला समजेल. जग हे आनंददायी आणि भयानक निसर्ग, चांगली आणि वाईट माणसे, कला यांचे संयोजन आहे. साहित्य ते संगीत आणि तीर्थक्षेत्रे यांसारखे वैज्ञानिक आविष्कार कुष्ठरोगग्रस्त रुग्णांच्या शुश्रूषेसाठी.. पण हे प्रेम जर आत्मकेंद्रित असेल तर...? त्यातच आत्म्याचीच पूजा करू लागली तर...? अशी व्यक्ती शत्रू बनते. इतर आणि स्वत: च्या द्राक्षांचा वेल नंतर विषारी फुले सहन करते.