वि.स.खांडेकर लिखित अजुन येतो वास फुलाना

जीवन म्हणजे चैत्रपालवी ते पानगलीपर्यन्तच्या वैविध्यपूर्ण ऋतुंचा अविष्कार. यातलं बालपण म्हणजे सुरस कथा तर वृद्ध शोकांतिका! स्वप्नांखिल जन्मले जीवन गृहस्थीती क्रूस वागवत सुळावरची पोळी केव्हा कळत सुद्धा नाही. असं असलं तरी गतकालच्या सुकलेल्या फुलांचा सुगंधी माणसाला जगण्याची संधी देत ​​असतो. माणसाचं सारं आयुष्य हरवलेल्या जीवनगंधाचा शोध असतो, हे समजणारे वि. स. खांडेकरांचे हे लघुबंध. लाल सह मार्मिकता बघितेले. वैयक्तिक जीवनातील कटुता पचवतचे अर्थ गेले हे निबंध लेखकाचा आत्मशोध! या निबंधकरांची अंतर्मुख वृत्ती वाचकांचे जीवनाचे अंतरंग अशा रितीने उलगडून दाखविणार खांदेतील असह्य मार्गक्रमण इच्छ्याना 'अजून वास पुलंना... असा आश्वासक आधारो, जीवन सुसह्य वाटतं! खांडेंच्या लघुनिबंध लेखनाच्या विकास करणार्‍या पाऊल खुणाले हे निबंध म्हणजे अनुभव संपन्न जीवनचक्र भाष्यच!